گزارش خبری
در سالهای اخیر، افغانستان بارها محور نشستها، کنفرانسها و بحثهای بینالمللی بوده است.
از نیویارک تا دوحه، مقامهای جهانی درباره وضعیت این کشور گفتوگو کردهاند، اما بسیاری از شهروندان افغانستان همچنان این پرسش را مطرح میکنند که حاصل این نشستها برای مردم چه بوده است؟
در حالی که افغانستان با بحران اقتصادی، محدودیتهای سیاسی، بیکاری گسترده و چالشهای انسانی دستوپنجه نرم میکند، وضعیت مهاجران افغان نیز به یکی از نگرانیهای جدی تبدیل شده است.
هزاران مهاجر در کشورهای مختلف، با مشکلات اقامتی، تهدید اخراج، ناامنی شغلی و آیندهای نامعلوم روبهرو هستند. بسیاری از آنان معتقدند جامعه جهانی و نهادهای بینالمللی باید نقش فعالتری در حمایت از مهاجران و یافتن راهحلهای پایدار ایفا کنند.
کارشناسان میگویند افغانستان امروز بیش از هر زمان دیگری به یک اجماع منطقهای و بینالمللی نیاز دارد؛ اجماعی که تنها در قالب بیانیه و نشست باقی نماند، بلکه به برنامههای عملی برای ثبات سیاسی، حمایت از مردم و رسیدگی به وضعیت میلیونها مهاجر افغان منجر شود.
در همین راستا، دکتر «سیدنجیبالله ابوالفضلی»، فعال سیاسی، در تماس تلفنی با «نصیراحمد فایق» سرپرست نمایندگی افغانستان در سازمان ملل متحد که اخیراً بهعنوان یکی از معاونان مجمع عمومی سازمان ملل انتخاب شده است، بر رسیدگی به مشکلات مهاجران افغان در کشورهای مختلف، بهویژه نخبگان علمی، سیاسی، نظامی و فرهنگی که با چالشهای امنیتی و سیاسی مواجهاند، تأکید کرد.
وی همچنین خواستار جستجوی راهحلهای میدانی و عملیاتی برای ایجاد یک اجماع جدید منطقهای و بینالمللی در قبال وضعیت افغانستان شد. ابوالفضلی در بخش دیگری از سخنانش با انتقاد از ساختار کنونی حکومت طالبان، بر تشکیل یک نظام همهشمول تأکید کرد؛ نظامی که در آن همه اقوام، اقشار و مذاهب افغانستان سهم و حضور واقعی داشته باشند.
با وجود همه این مطالبات، آنچه امروز بیش از هر چیز احساس میشود، نیاز به عبور از مرحله گفتوگوها و ورود به مرحله اقدام است.
مردم افغانستان و مهاجران این کشور انتظار دارند که توجه جامعه جهانی تنها به برگزاری نشستها محدود نشود، بلکه در قالب برنامههای ملموس و نتیجهبخش، به بهبود زندگی میلیونها انسانی منجر شود که سالهاست هزینه بحرانهای سیاسی و امنیتی را میپردازند.
